Onze oproep om de kledingindustrie eerlijker en duurzamer te maken kreeg een politiek vervolg. Twee moties zijn aangenomen in de Tweede Kamer. Een belangrijke stap, mede dankzij de aandacht en betrokkenheid van duizenden mensen die onze petitie ondertekenden.
Eind oktober overhandigde Schone Kleren Campagne samen met DeGoedeZaak en Babette Porcelijn de petitie ‘Verbied reclames voor Kiloknaller Kleding’ aan de Tweede Kamer. Ruim 12.500 mensen ondertekenden onze oproep om reclameprikkels die overconsumptie aanjagen aan te pakken. Want goedkope kleding heeft vaak een hoge prijs: voor mens en milieu.
Tijdens de begrotingsbehandeling van Klimaat en Groene Groei in november volgden belangrijke politieke stappen. Twee moties over de aanpak van ultra-fast fashion zijn aangenomen. Daarmee krijgt de oproep om de schadelijke gevolgen van de kledingindustrie aan te pakken een concreet politiek vervolg.
–> Motie over onderzoek naar een nationale definitie van ultra-fast fashion
–> Motie over de uitvoering van motie-Stoffer c.s. concretiseren
Concrete stappen tegen ultra-fast fashion
De eerste motie vraagt om een werkbare en juridisch houdbare nationale definitie van ultra-fast fashion. Dat is belangrijk om duidelijker te kunnen bepalen welke bedrijven en producten onder een eventuele aanpak vallen.
De tweede motie vraagt de regering om de bestaande aanpak van ultra-fast fashion uit te werken in een concreet actieplan, met een tijdpad en maatregelen. Daarbij wordt ook gevraagd om een bonus-malussysteem uit te werken: kleding met een korte levensduur en beperkte repareerbaarheid zou zwaarder belast moeten worden, terwijl aantoonbaar herbruikbare en repareerbare producten juist worden beloond. De regering moet de Kamer hierover uiterlijk in het eerste kwartaal van 2027 informeren.
Deze voorstellen sluiten aan bij onze bredere oproep om niet alleen naar de gevolgen van overproductie te kijken, maar ook de prikkels en het bedrijfsmodel erachter aan te pakken.
Onderscheid tussen ultra-fast fashion en fast fashion
Grote fast fashion-merken zoals Zara hebben de weg geplaveid voor dit soort bedrijfsmodellen. Al decennialang draait een groot deel van de sector op lage inkoopprijzen, snelle productiecycli en steeds grotere volumes. Ook traditionele fast fashion-merken maken gebruik van goedkope materialen en produceren kleding die vaak niet is gemaakt om lang mee te gaan. Het verschil tussen fast fashion en ultra-fast fashion zit vooral in de snelheid en schaal, niet in de onderliggende logica van steeds meer produceren en verkopen.
Daarom waarschuwen we ervoor om de aanpak niet uitsluitend op Shein en Temu te richten. Het gaat niet om de herkomst van een merk, maar om de impact van het bedrijfsmodel. Ook Europese kledingmerken moeten verantwoordelijkheid nemen voor overproductie, vervuiling en slechte arbeidsomstandigheden. Regels moeten gelden voor alle bedrijven die daaraan bijdragen.
Vergeet de mensen achter onze kleding niet
In het debat over ultra-fast fashion gaat veel aandacht uit naar milieu-impact en afval, maar de mensen die onze kleding maken blijven vaak buiten beeld. Kledingarbeiders werken nog altijd onder hoge productiedruk, voor lage lonen en regelmatig onder omstandigheden waarin hun arbeidsrechten worden geschonden. Wij vinden daarom dat consumenten ook geïnformeerd moeten worden over de sociale gevolgen van hun aankopen. Er moeten bijvoorbeeld waarschuwingen komen bij merken waar arbeiders geen leefbaar loon ontvangen of worden uitgebuit.
Een duurzame kledingindustrie kan niet zonder een rechtvaardige transitie. Kledingarbeiders moeten daarin centraal staan, met respect voor hun rechten, waardige banen en zeggenschap over hun toekomst. Dat is ook de kern van ons Manifest voor een eerlijke kledingindustrie.
We zijn er nog niet
We zijn blij dat de Tweede Kamer deze moties heeft aangenomen. Het is een belangrijke stap richting een kledingsector waarin niet steeds meer, goedkoper en sneller produceren centraal staat. Tegelijkertijd is het aannemen van moties nog geen garantie dat de maatregelen daadwerkelijk worden ingevoerd. De komende tijd is het belangrijk om de uitwerking door het kabinet te volgen.
Onze petitie richtte zich specifiek op reclame voor kiloknallerkleding, stapelkortingen en het zichtbaar maken van de sociale gevolgen van kledingproductie. Want zolang reclames consumenten blijven aansporen om steeds meer kleding te kopen, en de sociale en ecologische kosten buiten beeld blijven, verandert er onvoldoende.
Dank aan iedereen die onze petitie heeft ondertekend, gedeeld en gesteund. Ruim 12.500 handtekeningen hebben onze oproep kracht bijgezet. Samen blijven we werken aan een kledingindustrie die eerlijk is voor de mensen die onze kleding maken én binnen de grenzen van onze planeet blijft.
Lees meer over onze petitie ‘Verbied reclames voor Kiloknaller Kleding’.