| Dit is wat gezinnen in Bangladesh en India gemiddeld nodig hebben om rond te komen |
| maandag, 24 augustus 2009 15:18 |
  De meeste arbeiders moeten niet alleen hun gezin onderhouden, maar ook geld naar hun geboortedorp sturen. Toch wordt in de meeste fabrieken (minstens) het minimumloon betaald. Maar dit minimumloon is door de Bengaalse overheid uit internationale concurrentieoverwegingen zo laag mogelijk vastgesteld. Helaas is de economische realiteit zo, dat als een minimumloon in een land laag is, meer bedrijven hun productie in dat land willen laten plaatsvinden. Dit heeft als consequentie dat arbeiders nauwelijks kunnen overleven. Het minimumloon staat mijlenver af van een de reële bestaanskosten. In de kledingindustrie bedraagt het minimumloon 1662,50 Tk (€ 17,70) per maand op instapniveau. Er zijn verschillende schalen: assistenten zitten in deze laagste schaal, terwijl naai(st)ers in de op een na laatste schaal (1851Tk. – € 19,70) zouden moeten krijgen. In de afgelopen tweeënhalf jaar is het reële loon (loon gecorrigeerd voor inflatie) gehalveerd: het geld is minder waard geworden terwijl lonen hetzelfde zijn gebleven. Ongekende prijsstijgingen hebben het leven nog moeilijker gemaakt. De meeste arbeiders zijn dagelijks maar half gevoed. Ze kunnen zich geen warme maaltijden veroorloven en bezuinigen op andere uitgaven, omdat ze hun kinderen te eten moeten geven. Tussen januari 2007 en maart 2008 is de koopkracht van de armste Bengalezen met 37% gedaald. De kosten van basisbenodigdheden zijn in 2006-2008 met 70-80% gestegen. Arbeiders schrappen de meeste uitgaven die niet met eten te maken hebben, zoals medische hulp en sparen. [leven in Bangladesh] Het loon wordt per maand uitbetaald, meestal in de 2e of 3e week van de maand erop. Er is veel sprake van gedwongen overwerk. Als overwerk al wordt uitbetaald dan is dit vaak te laat en klopt de berekening niet. Bij 96% van de arbeiders wordt geld ingehouden wegens (niet altijd bewezen) gemiste dagen en gemaakte fouten. Er is geen pensioenvoorziening. Vrouwen krijgen voor hetzelfde werk minder betaald dan mannen – klik hier . Overwerk is noodzakelijk om wat meer te verdienen, maar daardoor loopt de werkweek voor 70% van de vrouwelijke arbeiders op tot 70-100+ uur. Klik hier . Arbeiders in India schatten dat zij ongeveer 6500 INR nodig hebben om van te leven. Onderstaande tabel toont waar het geld aan wordt besteed, in een gezin van 4 leden:  In India is het minimumloon in de kledingindustrie voor een assistent 3840 INR (€ 56,20) per maand, en voor een naai(st)er 4490 INR (€ 65, 70). Overwerk is dus belangrijk om meer te verdienen, maar daardoor zijn werkweken van 78 uur geen uitzondering. |
